Sarah Welter

De mooiste herinneringen die ik uit mijn kindertijd heb, spelen zich af in de natuur. Duitse bergen waar ik samen met moeder paardreed, Zweedse bossen waar geen einde aan leek te komen: het was mijn speeltuin. Ik bedacht hoe je van hout een speer kon maken en sprong als eerste het ijskoude meer in. Ik stond niet stil bij de eventuele gevaren, omdat het vertrouwd voelde. Een plek zonder oordeel om tot rust te komen; dat betekende natuur voor mij en vele andere kinderen. 

En nu ben ik 18. Ik zie hoe de weilanden waarop ik ooit voetbalde, volgebouwd worden met huizen. Ik zie beelden van dieren wiens huis hen wordt ontnomen en planten die hun kleur verliezen. Het doet me pijn, omdat we deze beelden hadden kunnen voorkomen. Omdat we het verlies van onze aarde nog steeds kunnen voorkomen; maar het wel lijkt alsof we allemaal stilstaan. Gelukkig is dat niet het geval.

Ik zie dat steeds meer mensen verantwoordelijkheid nemen voor de bescherming van onze aarde. Ik draag daar graag aan bij. Voor mijn tussenjaar heb ik dan ook twee doelen: Andere jongeren en volwassenen inspireren om zich in te zetten voor de aarde.  En de stem van jongeren vertegenwoordigen.

Doordeweeks verdiep ik me in klimaatverandering en milieuvervuiling. Deze kennis pas ik toe in mijn werk voor duurzame non-profit organisaties.

De reden dat ik op deze manier mijn tussenjaar wil besteden, is dat ik niet langer meer kan stilzitten en toekijken. Ik vind dat iedereen verantwoordelijk is voor onze aarde. De manier waarop we ons dagelijkse bestaan in de 20e en 21e eeuw hebben vormgegeven, mist overduidelijk een stukje verbinding met de natuur. Het lijkt alsof de natuur een luxe is geworden, waarvan we alleen in het weekend en de vakantie mogen genieten. En omdat dat stukje verbinding steeds kleiner lijkt te worden, vergeten we soms dat we de natuur nodig hebben én de natuur ons.

Juist daarom is het zo belangrijk dat wij duurzamer gaan leven en produceren. De switch naar duurzaam leven en produceren, kunnen we leuk en ‘profitable’ maken. En met die instelling hoop ik andere duurzame activisten en ondernemers te ondersteunen via het Earth Charter netwerk.

Rense Bos

Om deze ambities te verwezenlijken, moeten wij beslissen te leven met een besef van universele verantwoordelijkheid, waarbij wij onszelf niet alleen vereenzelvigen met de totale Aardse gemeenschap, maar ook met onze lokale gemeenschappen. Wij zijn gelijktijdig burgers van verschillende naties en van één wereld waarin het locale en mondiale met elkaar zijn verbonden.” Earth Charter, 2000 

Toen het Earth Charter werd opgesteld was ik 13 jaar. Nu, 20 jaar later is het handvest en haar principes actueler dan ooit. Waar door een pandemie de noodzakelijkheid van krachtige lokale gemeenschappen die mondiaal met elkaar in verbinding staan nog duidelijker wordt. We zijn allemaal onderdeel van hetzelfde eco-systeem, onlosmakelijk met elkaar verbonden. Als we willen dat de volgende generaties, onze kinderen, kleinkinderen, ook van deze Aarde mogen genieten is meer actie nodig. Het Earth Charter is voor mij een kompas die de acties richting geven. 

Rense Bos ondersteunt als sociaal producent individuen, families en bedrijven bij die meer impact willen maken. Hij is gespecialiseerd in complexiteit & maatschappelijke vraagstukken. De laatste 15 jaar heeft hij als sociaal ondernemer, investeerder en vrijwilliger de wereld van impact maken doorleefd.

Meer informatie: klik hier. Bekijk Rense LinkedIn-profiel: klik hier.

Frans Versteeg

Het Earth Charter is voor mij in de afgelopen jaren meer en meer gaan leven. Na vele jaren in het internationale bedrijfsleven te hebben gewerkt, ben ik het Earth Charter meer en meer als de samenvatting van mijn levensovertuigingen gaan beleven.

Het levensproces van de Aarde, ons thuis, als uitgangspunt nemen. Zo ‘natuurlijk’ het ook mag klinken, zo ver lijken we er als mensheid in deze tijd van verwijderd te zijn geraakt.

Om die reden vind ik het Earth Charter en de oproep een nieuw begin te zoeken noodzakelijker dan ooit.

Vanuit mijn projecten in de energie- en voedseltransitie ben ik gaandeweg meer en meer gefocust geraakt op water:  Vandaag leven ongeveer 2 miljard mensen met waterschaarste & waterstress. Doen we niets, dan kan dat aantal 5 miljard zijn in 2050. Het op globale schaal transporteren van water zal mijns inziens noodzakelijk worden om grote gebieden en vele ‘Megacities’ te gaan helpen. Via de Groenlandse sjamaan Angaangaq Angakkorsuaq ben ik zo betrokken geraakt bij de uitdaging iets te doen aan/met het smeltende ijs van Groenland.

Behalve waterschaarste zijn er ook de grote uitdagingen met de kwaliteit van ons water. Chemische vervuiling is daar slechts een deel van. Door ons veroorzaakte elektromagnetische vervuiling is ook een groot probleem geworden. Het terugbrengen van water naar zijn ‘natuurlijke structuren’ is mijns inziens essentieel geworden voor onze omgeving en onszelf. Het in de wereld zetten van gevitaliseerd water is voor mij zo een tweede activiteit.

Vanuit mijn HR/organisatieadviespraktijk werk ik met ondernemingen aan nieuw inclusief leiderschap, zodat juist ook vanuit het bedrijfsleven kan worden gebouwd aan organisaties voor de volgende fase van onze bewustzijnsontwikkeling. Het Earth Charter kan aan deze bewustzijnsontwikkeling een wezenlijke bijdrage leveren.

Voor meer informatie, zie de volgende websites: CC Coach en For Good Clean Change.

Dick de Groot

Het leven als leerpad – Niet alleen dat wat ik ervaren heb door te reizen heeft me gevormd. Ook persoonlijke elementen spelen mee, ervaring van winst en verlies, van groei en krimp, van groot worden en klein zijn. Maar bovenal ben ik gevormd door alle mensen die mijn levenspad hebben gekruist en door allen die een eindje met me opgetrokken zijn. Daar horen ontmoetingen in het kader van het Earth Charter ook bij. Bijna 20 jaar geleden ben ik verweven geraakt met ‘ubuntu’: ik ben omdat wij zijn.

Gedurende mijn loopbaan heb ik, met grotere en kleinere onderbrekingen, contacten onderhouden met mensen die in andere landen in het onderwijs werkten. Eerst in Zambia, in de jaren ’70 waar ik op een bushschool gewerkt heb. We discussieerden over onderwijsvernieuwing. In de jaren daarna waren het vooral Europese scholen. In Engeland en Schotland ging ik halverwege de jaren negentig op onderzoek uit naar scholen die toen op het gebied van ICT al verder waren dan vele scholen in Nederland nu. En in Portugal naar scholen die heel ver waren op het gebied van kunstonderwijs en met de integratie van speciaal en regulier onderwijs. In 1996 was ik betrokken bij de herstart van de scholen in Rwanda nadat deze bijna twee jaar gesloten waren geweest als gevolg van de genocide. We troffen leeggeroofde scholen, waarvan zeker de helft van de leerlingen wees was. Van 2000 tot 2005 was ik projectleider in drie Zuid-Afrikaanse provincies om scholen te begeleiden bij hun vernieuwingsproces. Ook was ik betrokken bij een heroriëntatie van Palestijnse scholen op het nieuwe leren. Ondertussen keek ik vanuit deze ervaringen naar mijn werk in Nederland, sinds 1993 als (interim) rector op een reeks van scholen, waarvan een aantal prominent prijkt op de lijst van vernieuwingsscholen. Zo’n loopbaan is een reis door paradigma’s. Op grond van de ervaringen in Afrika heb ik een nieuw paradigma bedacht, dat ik ‘communaal constructivisme’ noemde.

Tot op de dag van vandaag vormt ‘ubuntu’ als levensvisie mijn inspiratiebron.

Heleen de Mooij-Lubbers

IK ZIE JOU – Duurzaamheid begint bij jezelf. Waar maken we werkelijk de verbinding met ons hoofd en hart. De kunst om werkelijk terug te komen bij onze eigen bron en vanuit diep vertrouwen onze werkelijke bijdrage en persoonlijke verantwoordelijkheid te mogen bieden in alle mooie kernwaarden die Earth Charter biedt. Bewustwording wat we met elkaar mogen laten, doen en doorgeven in de aarde die ons is gegeven. Het begint bij jezelf echt zien en de ander echt zien, voorbij gedachten die al zijn gevormd. Voorbij kennis, voorbij woorden, blijf kijken door te mogen zien.

It starts with one !

Hoe mogen en kunnen we anders kijken naar talent in een ieder, in de natuur, in elke cultuur.

Zelf heb ik de zegening dochter te mogen zijn van mijn liefdevolle ouders, mijn vader de heer RFM Lubbers die veel voor Earth Charter met zijn wijsheid heeft mogen betekenen. In mijn jonge jaren heb ik bewust en veel onbewust de wijze woorden van betekenis mogen ontvangen.

Ik ben dankbaar ook hierbij onderdeel te mogen zijn van de “Vrienden van Earth Charter Nederland” en waar wenselijk mijn bijdrage en inspiratie te mogen brengen.

Te mogen brengen in de warme groep mensen en organisaties die zich bewust inzetten voor Earth Charter of enige vorm in de brede mooie visies in duurzaamheid. Vooral hoop ik op pad te gaan met het meer onbewuste veld en met die mensen in gesprek te gaan, te mogen luisteren, de kern aanraken en met elkaar de bewustwording creëren om het verschil te mogen raken.

Hoe is het ook in ons onderwijs gesteld waar we zoveel hebben ontwikkeld vanuit ons denken, zoveel juiste kennis hebben verzameld en zo ook het risico steeds verder weg te zijn van onze bron. Wanneer we gaan ZIEN welke talenten en passies ieder individu in zich heeft, gaat er een wereld open. En wanneer je dat stimuleert, het onmogelijke mogelijk wordt voor iedere student, onze toekomstige leiders.
De maatschappij en het onderwijs is zo ontwikkeld vanuit het denken.

“We zijn zoveel meer dan we denken.“ Hoe kunnen en mogen we emotionele, spirituele intelligentie veel meer inzetten naast de ware cognitieve analyses. Hoe puur kunnen we blijven en de wijsheid met elkaar voortbrengen. Wijsheid voorbij intelligentie. Vanuit authentiek leiderschap ontstaat de intrinsieke motivatie het verschil te mogen raken. “Alles wat je aandacht geeft, groeit.” Hoe bewust geven we onze aandacht in dat positieve verschil dat we met elkaar willen maken?

Vanuit de wijsheid zijn wij allen één en hebben we te zorgen met elkaar, de diverse culturen te omarmen en te respecteren. Het geloof in Liefde delen we.

Voor de duurzame ontwikkeling pleitte mijn vader als vierde pijler voor Pneuma naast de drie P’s:  People, Planet en Prosperity. Spiritualiteit in deze moderne tijd “beyond religions” is van belang. De kunst om verder te kijken, te kijken voorbij het oordeel om het geschenk te mogen zien.

Wat houdt ons tegen om werkelijk te zien? Angst in wat er niet kan of niet gezien mag worden. De moed om te kijken voorbij oude loyaliteit en naar talent en mogelijkheden voorbij de verwachtingen van het systeem of van onze geschiedenis.

De druk van prestatie wordt steeds hoger en we willen ook nu, in maatschappij van veel moeten, ook graag onze verantwoordelijkheden in duurzaamheid overbrengen. Wanneer we beseffen dat we dit vooral mogen is de eerste stap gezet.

Van moeten naar ontmoeten. Van kijken naar zien. Van praten over naar met elkaar doen.

Het nemen van persoonlijke verantwoordelijkheid is van groot belang voor iedereen uit het systeem. Wanneer een ieder hun eigen, ook emotionele verantwoordelijkheid kan nemen is de volgende generatie vrij om zich zo optimaal mogelijk te ontwikkelen. De ruimte en vrije bewustwording te beleven en vanuit zichzelf, zonder strijd, het besef en persoonlijke motivatie te creëren in zijn of haar aandeel voor ons gezamenlijk bestaan.

Eén van de boodschappen van mijn vader luidt: ‘Sterke economie door ecologie’. Respect voor het natuurlijk evenwicht is daarbij belangrijk. Mijn vervolgboodschap luidt: ‘Sterke samenleving door verbinding en natuurlijk evenwicht van hart en hoofd, van IQ en EQ.’ De kracht van kijken door de ogen van ons hart en laten zien dat we zoveel meer zijn!

Het leven gaat door en de tijden dat zijn wij.

‘Wees wie je wilt zijn’. Werkelijk te zijn wie je bent is soms onze grootste uitdaging.

Volg je het pad der verwachtingen, de verwachting hoe het hoort, de belevenis die al eerder is gevormd door (familie) geschiedenis, of volg je het pad vanuit je verlangens, niet om tegendeel te bewijzen, te leven vanuit authentieke kracht.

Vanuit authentieke kracht te mogen ontdekken is het goed om te er varen dat jij het bent die het verschil kan maken dan afwachten dat het verschil of verandering bij de ander of in dat systeem waar jij afhankelijk van bent gemaakt wordt.

Ontdek jouw eigen kwaliteiten en kijk voorbij de regels, voorbij de bedachte eisen, durf je te laten zien, voorbij aan oude loyaliteit.

Om dat verschil te maken, dat te mogen ontdekken wat het geluk vergroot is soms gewoon: stil zijn.

In deze twee woorden Stil en Zijn ligt zoveel betekenis, stil om voorbij het (niet) weten te mogen horen en zien en Zijn in al zijn puurheid om te mogen ontvangen. Ontvang wijsheid voorbij intelligentie. Is dat niet waar werkelijke educatie in duurzaamheid over gaat.

Het was voor mij een eer hierover te mogen spreken in januari jl. bij de Earth Charter Education Conference in Costa Rica. Prachtige ontmoetingen en veel inspirerende wijsheid mogen ontvangen om met elkaar te mogen doorgeven.

Kijken vanuit je eigen kern, vanuit jezelf – geheel in tegenstelling tot kijken vanaf jezelf – naar het grote geheel, volgens mij zorgt dat voor een ultieme vorm van bevrijding. Vrijheid betekent niet alleen vrij zijn, het betekent vooral het recht om het goede te doen. Het goede voortbrengen met elkaar.

Heleen de Mooij-Lubbers – In Eigen Kracht 

What do you want to do ?

New mail

Annick de Witt

“De keuze is aan ons: een mondiaal partnerschap vormen om zorg te dragen voor de Aarde en voor elkaar of het risico lopen op onze eigen vernietiging en op die van de verscheidenheid van het leven. Er zijn wezenlijke veranderingen nodig in onze waarden, instituten en levenswijzen. Wij dienen ons te realiseren dat wanneer in de eerste levensbehoeften is voorzien, menselijke ontwikkeling in de eerste plaats gaat om meer te zíjn, niet om meer te hébben. Wij hebben de kennis en technologie om voor iedereen te zorgen en om onze negatieve invloed op het milieu te verminderen. De opkomst van een mondiale samenleving van betrokken burgers biedt nieuwe kansen om een democratische en humane wereld op te bouwen. Onze ecologische, economische, politieke, sociale en spirituele uitdagingen zijn met elkaar verbonden, en gezamenlijk kunnen wij inclusieve oplossingen uitdenken.” 

Het Earth Charter articuleert een prachtige visie, een inspirerende mindset, een planetair perspectief dat nu meer nodig is dan ooit! Ik houd me al een kleine 20 jaar bezig met de innerlijke en culturele kant van onze grote duurzaamheidsvraagstukken en heb daarin gewerkt voor verschillende universiteiten, non-profits, bedrijven, en in allerlei maatschappelijke initiatieven. Samen met Froukje Jansen schreef ik het boek ‘Duurzaamheid van binnenuit.’ Ook ben ik gepromoveerd op een proefschrift naar de relatie tussen wereldbeelden en duurzame ontwikkeling. Momenteel vertaal ik deze wetenschappelijke inzichten door naar een maatschappelijk initiatief: Worldview Journeys. Dit is een online educatief platform dat transformatieve programma’s ontwikkelt, die ons uitnodigen onze wereldbeelden te onderzoeken, er met anderen over in gesprek te gaan, en ze te verbreden en verdiepen. Op deze manier hoop ik bij te dragen aan de ontwikkeling van de ‘planetaire mindset’ die nodig is om de grote vraagstukken van deze tijd aan te kunnen pakken.

Ik ben lid van het bestuur van Stichting SBI – Earth Charter Nederland.

 

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Jan Pronk

De VN topconferentie over milieu en ontwikkeling in 1992 in Rio de Janeiro gold voor velen als een klaroenstoot. De Koude Oorlog was afgezworen. Voortaan zou in de hele wereld de bestrijding van de armoede gekoppeld aan de bescherming van het leefmilieu de hoogste prioriteit zijn. Ik mocht die conferentie bijwonen en raakte onder de indruk van het nieuwe elan, zowel bij politici als onder jongeren.

Overal werden nieuwe initiatieven ontwikkeld. Een daarvan was de opstelling van het Earth Charter, een baanbrekende en inspirerende tekst, waarin de principes werden vastgelegd die richting zouden geven aan ons handelen als burgers van de Aarde.

 

Ik was zijdelings bij het Earth Charter initiatief betrokken, eerst in mijn functies als minister voor Ontwikkelingssamenwerking en minister voor Milieu en later toen ik college mocht geven aan de University for Peace in Costa Rica, waar ook het kantoor van Earth Charter Internationaal is gevestigd. Ruud Lubbers was de drijvende kracht achter het Charter, internationaal zowel als in Nederland. Toen hij stierf heb ik het voorzitterschap van Earth Charter Nederland met volle overtuiging van hem overgenomen, niet alleen als een van zijn voormalige vrienden en strijdmakkers, maar ook als vriend van Earth Charter Nederland.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Awraham Soetendorp

Awraham Soetendorp stond aan de voet van het mondiale Earth Charter Initiatief. Hij is lid van de historische Earth Charter Commission

Tekstfragmenten uit de bijdrage van Awraham aan het boek ter herinnering aan Ruud Lubbers:

“De noodzaak van een Handvest waarin de inclusieve, holistische verantwoordelijkheid  van de mensheid voor de Aarde en alle levensvormen uitgedrukt wordt in een duurzaam handelsperspectief werd al decennia gevoeld. De weg werd geëffend door het Brundtland rapport, “Our Common Future”, in 1987. Een indrukwekkende wereld conferentie volgde vijf jaar later in Rio de Janeiro. Een ontwerpresolutie voor een Earth Charter sneuvelde in de vergadering van regeringsleiders, bij gebrek aan consensus. Onder de massaal aanwezige NGO’s, die zoals gewoonlijk op afstand van de vergaderzaal waren gehouden, heerste het gevoel dat wijzelf het heft in handen moesten nemen. Maurice Strong, de Secretaris-Generaal van deze conferentie, nam het initiatief tot de vorming van de Earth Council. Michael Gorbatsjov, die kort daarvoor het presidentschap had moeten opgeven, aanvaardde de uitnodiging om het voorzitterschap van Green Cross te bekleden. Dit verzoek was aan hem gericht door het Global Forum of Spiritual and Parliamentary Leaders on Human Survival.

Tijdens een internationale conferentie van deze organisatie over het milieu, gehouden in Moskou in 1990, had Gorbatsjov als president tijdens zijn slottoespraak in het Kremlin een oproep gedaan tot vorming van een Green Cross organisatie.

Zoals Red Cross zich inzet voor de gezondheid en veiligheid van mensen, dient Green Cross zich in te zetten voor de gezondheid en veiligheid van de Aarde.

Bij terugkomst in Nederland ontving Ruud Lubbers Erica Terpstra en mij die bij de wording van Green Cross betrokken waren. Ruud heeft bij mijn afscheid als fungerend Rabbijn van Den Haag met karakteristieke humor over deze ontmoeting gesproken. Wanneer een Rabbijn die zo lang streed voor rechten van Joden in de Sovjet Unie en de liberale Erica zich ontpopten als medestanders van Michael Gorbatsjov, hoe kon hij dan medewerking weigeren.

Ruud, die zo dicht stond bij het streven van Brundtland, zag de mogelijkheid om in wat hij al beschouwde als de laatste periode van zijn premierschap de verbinding te leggen tussen idee en daad. En dit handwerk was hem zo toevertrouwd. Eerst ging  het razend snel. Hij zegde steun toe voor Green Cross, en stuurde het proces tot samenwerking met de Earth Council. Gorbatsjov werd enkele maanden later voor het eerst in Nederland ontvangen als kersverse president van het in Kyoto opgerichte Green Cross. Het door hem geïnstigeerde onderzoek wees snel uit dat de bundeling van krachten van beide organisaties mogelijk zou maken.

Dat hevige proces nam wel vijf jaar in beslag en tot het laatste ogenblik bleef het spannend. In de vroege ochtend na de afsluiting van de laatste vergadering voor de persconferentie in het UNESCO gebouw in Parijs, in juni 2000, durfde Steven Rockefeller, de begenadigde voorzitter van de Earth Charter Commission, de eerste zin van de preambule: “We stand at a critical moment in human history”, te veranderen in “We stand at a critical moment in Earth’s history”. Een treffende illustratie van de openheid welke betracht werd voor het voortschrijdend inzicht. In juni 2000 mochten we het Earth Charter in het Vredes Paleis aanbieden aan Koningin Beatrix.

 

 

Het Earth Charter is niet in steen gehouwen. Het is een levend organisme. Het zinderend gevoel van eenheid in verscheidenheid. De laatste woorden van het Earth Charter, the joyful celebration of life, drukken wel de essentie uit van het oerverlangen van de ziel, die belichaming vond in het Earth Charter. Juist in de prachtige diversiteit van culturen en levensvormen wordt zichtbaar dat wij één  menselijke familie en één Aardse gemeenschap zijn, met een gemeenschappelijk doel. En dat verschaft ontembare vreugde”

 

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Henry Mentink

In 2016 schreef het blad The Optimist “Henry Mentink is een atypische ondernemer. Hij is niet geïnteresseerd in geld, heeft geen haast en roeit nooit tegen de stroom in. Mentink ziet er ook niet uit als een zakenman: met zijn vriendelijke oogopslag, zijn keurige scheiding in zijn zilvergrijze haar en gehuld in een wollen trui over een kleurig, geruit overhemd, lijkt de 63-jarige Mentink eerder een sympathieke vrijwilliger dan een rasondernemer. Maar ondanks zijn vrijwillige inzet voor allerlei ideële initiatieven is hij vooral dat laatste: rasondernemer”.

Maar ja wat betekent dat; ondernemerschap in de nieuwe tijd. Voor mij is dat zaken doen in liefde en vertrouwen. Van verdienmodel naar dienmodel of in plaats van “Kosten gaan voor de baten uit” naar “Relaties gaan voor de baten uit”.

Baten die dan gaan over waarden in jezelf, van jouw gemeenschap en de natuur. Het kan zich natuurlijk uitdrukken in geld.  Maar wat te denken van biodiversiteit en onderlinge harmonie.  Van tijd voor elkaar en de rijkdom van een voedselbos.

Graag werk ik daarin samen met de Earth Charter, die na de wake up call van Brundtland al jaren een pad volgt om op zoek te gaan naar wat en vooral hoe we het hier doen op Aarde.

Graag wil ik inhoud geven aan het idee van de hele Aarde op de Werelderfgoedlijst. Earth Charter Nederland is dan de eerste organisatie waar ik graag samen mee optrek. Ik doe dat graag als onder-nemer en boven-gever.

Meer achtergrond info over Henry vind je hier en voor meer informatie over de Veerhuis Aarde actie, zie deze link.

What do you want to do ?

New mail

Natascha Kooiman

cropped-banner-boven

Natascha Kooiman is a ‘new economy rebel lady’ with a foodish mission. She sees food as a leverage to achieve a more sustainable world and to combat the great challenges we face, like climate change and feeding the world. Thus she founded Smaackmakers; with this start-up social enterprise she aims on accelerating a more sustainable food system and food pattern, by inspiring people, companies and government and stresses the urgency of radical change. Her activities brought her to be one of the Sustainable Young 100 in the Netherlands, and she is awarded two times with the title Viva400 young influential woman.

With Smaackmakers she works on various projects, like lobbying for new rules and a new approach around sustainable food at government and companies; research into and advise towards caterers and restaurants; striving to more sustainable canteens and restaurants with advise, practical steps and workshops; inspiring presentations to groups and companies to show the need and possibility for change (e.g. Ted-x talk). Smaackmakers developed a practical tool with 8 ‘sustainable food’ principles which they use to help every sort of company, caterer, restaurant or consumer to more sustainable food choices. On the short run Smaackmakers is running pilots with several ministries and big caterers to change to catering. For the long term Smaackmakers aims at policy change and change of perception of our food system.

As a MultiStakeholder Advisory Committee Member of the Sustainable Food System Program of the United Nations, Smaackmakers emphasizes the importance of a blanced consumption of animal based proteins. As a partner of the International Corporate Social Responsibility Covenant on Sustainable Proteins, Smaackmakers works on a leap forg in developing countries and emerging markets towards sustainable protein consumption. Currently Smaackmakers also prepares a project of Sustainable Gastronomy in Western and Central American countries, and works on ongoing pilots in The Netherlands with i.a. the Ministry of Infrastructure and Environment, several provinces and caterers on more sustainable catering. Next to this Natascha is member of the Advisory Committee of the Expertise centre for Sustainable Business of AVANS and member of the Dutch Footprint Network.

Lees de blog van Natascha tot stand gekomen in het kader van de Dialoog op Dinsdag op 9 juni 2020 over SDG’s 2 en 12 Beyond Corona.  

What do you want to do ?

New mail