Ellen van Reesch

Zelfstandig adviseur op het gebied van de duurzame ontwikkelingsdoelen van de VN (SDGs) en (lokaal) bestuur en omgevingsbeleid voor duurzame ontwikkeling; focus op een waardevolle en inclusieve leefomgeving, versterking van natuur en landschap en duurzame landbouw.

Mede-initiatiefnemer en auteur van het eerste SDG Spotlight Rapport Nederland, gelanceerd op 1 maart 2021. Het rapport “De vrijblijvendheid voorbij” gaat over de Nederlandse inzet voor SDG 10, Verminderde Ongelijkheden en SDG 15, Leven op het land.

 

Meindert Brouwer

Schrijver en uitgever

In de Preambule van het Earth Charter staat: ‘(…) Om vooruit te gaan, dienen wij te erkennen dat wij temidden van een schitterende verscheidenheid aan culturen en levensvormen één menselijke familie vormen en één Aardse gemeenschap met een gemeenschappelijke bestemming. Wij moeten ons verenigen om een duurzame mondiale samenleving te realiseren, gebaseerd op respect voor de natuur, universele mensenrechten, economische rechtvaardigheid en een cultuur van vrede. Daartoe is het een vereiste dat wij, de volkeren van de Aarde, onze verantwoordelijkheid jegens elkaar, jegens de grotere levensgemeenschap en jegens de toekomstige generaties openlijk uitspreken.’

Deze zinnen zijn mij uit het hart gegrepen. Het is fijn om deel uit te maken van een groep gelijkgestemde mensen die zich daar ook door laten inspireren.

Het is geweldig om te beseffen dat overal in de wereld, in alle landen, elke dag van het jaar mensen zich inzetten voor sociale rechtvaardigheid en voor behoud en herstel van de natuur. We zijn met velen en dat te weten geeft hoop, moed en energie.

Er is zoveel moois. Tussen mensen. In de natuur.

Zelf richt ik mij op het verder brengen van kansen en oplossingen voor behoud en herstel van natuur. Als onafhankelijk schrijver en uitgever maak ik daar internationale boeken over.

Het is goed te weten dat in het economisch establishment het besef groeit dat financieel kapitaal is gebaseerd op natuurlijk kapitaal en dat behoud en herstel van natuur de basis vormen voor welzijn. Sociale rechtvaardigheid en gelijkheid in verdeling van inkomen en kansen zijn voor behoud en herstel van natuur van groot belang.

Maaike Adema

Respect en zorg voor alle levensvormen. Dit is het Earth Charter principe waar ik op aan ga, mijn drijfveer. Ieder van ons heeft recht op zijn plek op deze aarde en het is aan ons allemaal om elkaar daarin te respecteren, ongeacht je opleidingsniveau of achtergrond. Maar het gaat ook verder dan alleen de mens. Ook dieren en planten verdienen respect en zorg, net als dat zij ook voor ons zorgen. Laten we niet kijken naar hoe we elkaar kunnen gebruiken om zelf verder te komen, maar hoe we elkaar kunnen helpen om samen verder te komen.

Vriend sinds 2021

Vakgebied: Communicatie multimedia design

Interesses: Psychologie, ontwerpen, creatief onderzoeken, dieren, bemiddelen tussen partijen

Beschrijving: Maaike Adema maakt deel uit van het team van Earth Charter Nederland, als stagiaire. In het kader van haar eindopdracht voor Avans Hogeschool, onderzoekt zij mogelijkheden voor Earth Charter Vrienden om meer met elkaar te verbinden en als Earth Charter Vrienden naar buiten te treden. Maaike neemt met het oog daarop deel aan de Earth Charter Vrienden werkgroep ‘Kracht van Verbinding’.

 

Projecten die mij inspireren:

  • Aarde op de Wereld erfgoedlijst – Project van Vriend Henry Mentink. Enorm inspirerend om te zien hoe zo’n ambitieus doel zo concreet wordt aangepakt. Er worden echte stappen gezet.
  • Hunger for Words – Project over een hond die met knoppen heeft geleerd om te praten. Dit onderzoek is spontaan ontstaan uit een fascinatie van een hondenbaasje. Zonder dat ze het doorhad ontdekte ze iets wat mogelijkheden biedt om mensen het karakter van dieren te laten zien.

 

 

Teresa Fogelberg

Teresa Fogelberg is actief lid van het bestuur van St. SBI – Earth Charter Nederland. Zij was de afgelopen 15 jaar mede-oprichter en plaatsvervangend Chief Executive van het Global Reporting Initiative – ’s werelds grootste duurzaamheidsstandaard voor bedrijven. Opgeleid als antropoloog van Zweeds-Nederlands-Finse afkomst heeft ze meer dan 30 jaar ervaring op het gebied van ontwikkelingssamenwerking en duurzaamheid, met name op het gebied van vrouwenrechten, mensenrechten, en klimaatverandering, impact en evaluatie, ESG meting en verslaglegging, sociale innovatie en multistakeholder organisatie en dialoog.  Zij was onder meer Nationaal Directeur Klimaatverandering en hoofd van de Nederlandse Delegatie bij het VN-kader Verdrag inzake klimaatverandering, belast met twee voorzitterschappen van de Conferentie van de Partijen (COP). Ze bekleedde topfuncties bij het ministerie van Buitenlandse Zaken en VROM met als focus vrouwenrechten, klimaatverandering en wetenschappelijk onderzoek. Gedurende haar carrière creëerde ze veel nieuwe initiatieven en organisaties, waaronder sociale impactmodellen, vrouwenrechten coalities, MVO- en SDG-bedrijfsinstrumenten en strategische begeleiding (bv met GRI, UN Global Compact en World Business Council for Sustainable Development). Zij is voorzitter van het Expert Panel van de Nationale Transparantiebenchmark (www.transparantiebenchmark.nl), en Vriend van Earth Charter. Daarnaast is/was zij lid en voorzitter van talrijke besturen op het gebied van duurzaamheid, onderzoek en ontwikkeling, waaronder het International Center for Integrated Mountain Development (ICIMOD) – een intergouvernementeel onderzoekscentrum in de Hindu Kush Himalaya, de Oversight Board van het Consultative Group of International Agricultural research (CGIAR ), ICARDA, het OECD Business Platform for Inclusive Growth, Daimler (Advisory Board for Integrity and Corporate Responsibility), voorzitter van de OECD Working Party on Women and Development, voorzitter van de OESO Club du Sahel, Wereld Natuur Fonds, Cordaid, en het International Institute of Environment and Ontwikkeling (IIED). Ze bracht vele jaren door in West-Afrika als ontwikkelingsdeskundige (ILO, WFP, USAID en Nederlandse diplomatieke dienst), met de nadruk op de positie van vrouwen, gezondheid, voedselzekerheid en famine early warning. In 2018 kreeg ze een koninklijke onderscheiding voor haar verrichtingen op het gebied van vrouwen en ontwikkeling en andere maatschappelijke zaken. Teresa Fogelberg is ook lid van de adviesraad Nudge en voorzitter van de Jury van de Global Impact Award. Haar website is www.teresafogelberg.com.

 

Jan Pronk

De VN topconferentie over milieu en ontwikkeling in 1992 in Rio de Janeiro gold voor velen als een klaroenstoot. De Koude Oorlog was afgezworen. Voortaan zou in de hele wereld de bestrijding van de armoede gekoppeld aan de bescherming van het leefmilieu de hoogste prioriteit zijn. Ik mocht die conferentie bijwonen en raakte onder de indruk van het nieuwe elan, zowel bij politici als onder jongeren.

Overal werden nieuwe initiatieven ontwikkeld. Een daarvan was de opstelling van het Earth Charter, een baanbrekende en inspirerende tekst, waarin de principes werden vastgelegd die richting zouden geven aan ons handelen als burgers van de Aarde.

 

Ik was zijdelings bij het Earth Charter initiatief betrokken, eerst in mijn functies als minister voor Ontwikkelingssamenwerking en minister voor Milieu en later toen ik college mocht geven aan de University for Peace in Costa Rica, waar ook het kantoor van Earth Charter Internationaal is gevestigd. Ruud Lubbers was de drijvende kracht achter het Charter, internationaal zowel als in Nederland. Toen hij stierf heb ik het voorzitterschap van Earth Charter Nederland met volle overtuiging van hem overgenomen, niet alleen als een van zijn voormalige vrienden en strijdmakkers, maar ook als vriend van Earth Charter Nederland.

 

Sarah Welter

De mooiste herinneringen die ik uit mijn kindertijd heb, spelen zich af in de natuur. Duitse bergen waar ik samen met moeder paardreed, Zweedse bossen waar geen einde aan leek te komen: het was mijn speeltuin. Ik bedacht hoe je van hout een speer kon maken en sprong als eerste het ijskoude meer in. Ik stond niet stil bij de eventuele gevaren, omdat het vertrouwd voelde. Een plek zonder oordeel om tot rust te komen; dat betekende natuur voor mij en vele andere kinderen. 

En nu ben ik 18. Ik zie hoe de weilanden waarop ik ooit voetbalde, volgebouwd worden met huizen. Ik zie beelden van dieren wiens huis hen wordt ontnomen en planten die hun kleur verliezen. Het doet me pijn, omdat we deze beelden hadden kunnen voorkomen. Omdat we het verlies van onze aarde nog steeds kunnen voorkomen; maar het wel lijkt alsof we allemaal stilstaan. Gelukkig is dat niet het geval.

Ik zie dat steeds meer mensen verantwoordelijkheid nemen voor de bescherming van onze aarde. Ik draag daar graag aan bij. Voor mijn tussenjaar heb ik dan ook twee doelen: Andere jongeren en volwassenen inspireren om zich in te zetten voor de aarde.  En de stem van jongeren vertegenwoordigen.

Doordeweeks verdiep ik me in klimaatverandering en milieuvervuiling. Deze kennis pas ik toe in mijn werk voor duurzame non-profit organisaties.

De reden dat ik op deze manier mijn tussenjaar wil besteden, is dat ik niet langer meer kan stilzitten en toekijken. Ik vind dat iedereen verantwoordelijk is voor onze aarde. De manier waarop we ons dagelijkse bestaan in de 20e en 21e eeuw hebben vormgegeven, mist overduidelijk een stukje verbinding met de natuur. Het lijkt alsof de natuur een luxe is geworden, waarvan we alleen in het weekend en de vakantie mogen genieten. En omdat dat stukje verbinding steeds kleiner lijkt te worden, vergeten we soms dat we de natuur nodig hebben én de natuur ons.

Juist daarom is het zo belangrijk dat wij duurzamer gaan leven en produceren. De switch naar duurzaam leven en produceren, kunnen we leuk en ‘profitable’ maken. En met die instelling hoop ik andere duurzame activisten en ondernemers te ondersteunen via het Earth Charter netwerk.

Rense Bos

Om deze ambities te verwezenlijken, moeten wij beslissen te leven met een besef van universele verantwoordelijkheid, waarbij wij onszelf niet alleen vereenzelvigen met de totale Aardse gemeenschap, maar ook met onze lokale gemeenschappen. Wij zijn gelijktijdig burgers van verschillende naties en van één wereld waarin het locale en mondiale met elkaar zijn verbonden.” Earth Charter, 2000 

Toen het Earth Charter werd opgesteld was ik 13 jaar. Nu, 20 jaar later is het handvest en haar principes actueler dan ooit. Waar door een pandemie de noodzakelijkheid van krachtige lokale gemeenschappen die mondiaal met elkaar in verbinding staan nog duidelijker wordt. We zijn allemaal onderdeel van hetzelfde eco-systeem, onlosmakelijk met elkaar verbonden. Als we willen dat de volgende generaties, onze kinderen, kleinkinderen, ook van deze Aarde mogen genieten is meer actie nodig. Het Earth Charter is voor mij een kompas die de acties richting geven. 

Rense Bos ondersteunt als sociaal producent individuen, families en bedrijven bij die meer impact willen maken. Hij is gespecialiseerd in complexiteit & maatschappelijke vraagstukken. De laatste 15 jaar heeft hij als sociaal ondernemer, investeerder en vrijwilliger de wereld van impact maken doorleefd.

Meer informatie: klik hier. Bekijk Rense LinkedIn-profiel: klik hier.

Frans Versteeg

Het Earth Charter is voor mij in de afgelopen jaren meer en meer gaan leven. Na vele jaren in het internationale bedrijfsleven te hebben gewerkt, ben ik het Earth Charter meer en meer als de samenvatting van mijn levensovertuigingen gaan beleven.

Het levensproces van de Aarde, ons thuis, als uitgangspunt nemen. Zo ‘natuurlijk’ het ook mag klinken, zo ver lijken we er als mensheid in deze tijd van verwijderd te zijn geraakt.

Om die reden vind ik het Earth Charter en de oproep een nieuw begin te zoeken noodzakelijker dan ooit.

Vanuit mijn projecten in de energie- en voedseltransitie ben ik gaandeweg meer en meer gefocust geraakt op water:  Vandaag leven ongeveer 2 miljard mensen met waterschaarste & waterstress. Doen we niets, dan kan dat aantal 5 miljard zijn in 2050. Het op globale schaal transporteren van water zal mijns inziens noodzakelijk worden om grote gebieden en vele ‘Megacities’ te gaan helpen. Via de Groenlandse sjamaan Angaangaq Angakkorsuaq ben ik zo betrokken geraakt bij de uitdaging iets te doen aan/met het smeltende ijs van Groenland.

Behalve waterschaarste zijn er ook de grote uitdagingen met de kwaliteit van ons water. Chemische vervuiling is daar slechts een deel van. Door ons veroorzaakte elektromagnetische vervuiling is ook een groot probleem geworden. Het terugbrengen van water naar zijn ‘natuurlijke structuren’ is mijns inziens essentieel geworden voor onze omgeving en onszelf. Het in de wereld zetten van gevitaliseerd water is voor mij zo een tweede activiteit.

Vanuit mijn HR/organisatieadviespraktijk werk ik met ondernemingen aan nieuw inclusief leiderschap, zodat juist ook vanuit het bedrijfsleven kan worden gebouwd aan organisaties voor de volgende fase van onze bewustzijnsontwikkeling. Het Earth Charter kan aan deze bewustzijnsontwikkeling een wezenlijke bijdrage leveren.

Voor meer informatie, zie de volgende websites: CC Coach en For Good Clean Change.

Dick de Groot

Het leven als leerpad – Niet alleen dat wat ik ervaren heb door te reizen heeft me gevormd. Ook persoonlijke elementen spelen mee, ervaring van winst en verlies, van groei en krimp, van groot worden en klein zijn. Maar bovenal ben ik gevormd door alle mensen die mijn levenspad hebben gekruist en door allen die een eindje met me opgetrokken zijn. Daar horen ontmoetingen in het kader van het Earth Charter ook bij. Bijna 20 jaar geleden ben ik verweven geraakt met ‘ubuntu’: ik ben omdat wij zijn. Ik heb de waarde ontdekt om te leren als gemeenschap, in het belang van ons welbevinden en voortbestaan in harmonie met de natuur.

Gedurende mijn loopbaan heb ik, met grotere en kleinere onderbrekingen, contacten onderhouden met mensen die in andere landen in het onderwijs werkten. Eerst in Zambia, in de jaren ’70 waar ik op een bushschool gewerkt heb. We discussieerden over onderwijsvernieuwing. In de jaren daarna waren het vooral Europese scholen. In Engeland en Schotland ging ik halverwege de jaren negentig op onderzoek uit naar scholen die toen op het gebied van ICT al verder waren dan vele scholen in Nederland nu. En in Portugal naar scholen die heel ver waren op het gebied van kunstonderwijs en met de integratie van speciaal en regulier onderwijs. In 1996 was ik betrokken bij de herstart van de scholen in Rwanda nadat deze bijna twee jaar gesloten waren geweest als gevolg van de genocide. We troffen leeggeroofde scholen, waarvan zeker de helft van de leerlingen wees was. Van 2000 tot 2005 was ik projectleider in drie Zuid-Afrikaanse provincies om scholen te begeleiden bij hun vernieuwingsproces. Ook was ik betrokken bij een heroriëntatie van Palestijnse scholen op het nieuwe leren. Ondertussen keek ik vanuit deze ervaringen naar mijn werk in Nederland, sinds 1993 als (interim) rector op een reeks van scholen, waarvan een aantal prominent prijkt op de lijst van vernieuwingsscholen. Zo’n loopbaan is een reis door paradigma’s. Op grond van de ervaringen in Afrika heb ik een nieuw paradigma bedacht, dat ik ‘communaal constructivisme’ noemde.

Tot op de dag van vandaag vormt ‘ubuntu’ als levensvisie mijn inspiratiebron.

De gemeenschap als leidraad

Communaal constructivisme

Leren als gemeenschap

Heleen de Mooij-Lubbers

IK ZIE JOU – Duurzaamheid begint bij jezelf. Waar maken we werkelijk de verbinding met ons hoofd en hart. De kunst om werkelijk terug te komen bij onze eigen bron en vanuit diep vertrouwen onze werkelijke bijdrage en persoonlijke verantwoordelijkheid te mogen bieden in alle mooie kernwaarden die Earth Charter biedt. Bewustwording wat we met elkaar mogen laten, doen en doorgeven in de aarde die ons is gegeven. Het begint bij jezelf echt zien en de ander echt zien, voorbij gedachten die al zijn gevormd. Voorbij kennis, voorbij woorden, blijf kijken door te mogen zien.

It starts with one !

Hoe mogen en kunnen we anders kijken naar talent in een ieder, in de natuur, in elke cultuur.

Zelf heb ik de zegening dochter te mogen zijn van mijn liefdevolle ouders, mijn vader de heer RFM Lubbers die veel voor Earth Charter met zijn wijsheid heeft mogen betekenen. In mijn jonge jaren heb ik bewust en veel onbewust de wijze woorden van betekenis mogen ontvangen.

Ik ben dankbaar ook hierbij onderdeel te mogen zijn van de “Vrienden van Earth Charter Nederland” en waar wenselijk mijn bijdrage en inspiratie te mogen brengen.

Te mogen brengen in de warme groep mensen en organisaties die zich bewust inzetten voor Earth Charter of enige vorm in de brede mooie visies in duurzaamheid. Vooral hoop ik op pad te gaan met het meer onbewuste veld en met die mensen in gesprek te gaan, te mogen luisteren, de kern aanraken en met elkaar de bewustwording creëren om het verschil te mogen raken.

Hoe is het ook in ons onderwijs gesteld waar we zoveel hebben ontwikkeld vanuit ons denken, zoveel juiste kennis hebben verzameld en zo ook het risico steeds verder weg te zijn van onze bron. Wanneer we gaan ZIEN welke talenten en passies ieder individu in zich heeft, gaat er een wereld open. En wanneer je dat stimuleert, het onmogelijke mogelijk wordt voor iedere student, onze toekomstige leiders.
De maatschappij en het onderwijs is zo ontwikkeld vanuit het denken.

“We zijn zoveel meer dan we denken.“ Hoe kunnen en mogen we emotionele, spirituele intelligentie veel meer inzetten naast de ware cognitieve analyses. Hoe puur kunnen we blijven en de wijsheid met elkaar voortbrengen. Wijsheid voorbij intelligentie. Vanuit authentiek leiderschap ontstaat de intrinsieke motivatie het verschil te mogen raken. “Alles wat je aandacht geeft, groeit.” Hoe bewust geven we onze aandacht in dat positieve verschil dat we met elkaar willen maken?

Vanuit de wijsheid zijn wij allen één en hebben we te zorgen met elkaar, de diverse culturen te omarmen en te respecteren. Het geloof in Liefde delen we.

Voor de duurzame ontwikkeling pleitte mijn vader als vierde pijler voor Pneuma naast de drie P’s:  People, Planet en Prosperity. Spiritualiteit in deze moderne tijd “beyond religions” is van belang. De kunst om verder te kijken, te kijken voorbij het oordeel om het geschenk te mogen zien.

Wat houdt ons tegen om werkelijk te zien? Angst in wat er niet kan of niet gezien mag worden. De moed om te kijken voorbij oude loyaliteit en naar talent en mogelijkheden voorbij de verwachtingen van het systeem of van onze geschiedenis.

De druk van prestatie wordt steeds hoger en we willen ook nu, in maatschappij van veel moeten, ook graag onze verantwoordelijkheden in duurzaamheid overbrengen. Wanneer we beseffen dat we dit vooral mogen is de eerste stap gezet.

Van moeten naar ontmoeten. Van kijken naar zien. Van praten over naar met elkaar doen.

Het nemen van persoonlijke verantwoordelijkheid is van groot belang voor iedereen uit het systeem. Wanneer een ieder hun eigen, ook emotionele verantwoordelijkheid kan nemen is de volgende generatie vrij om zich zo optimaal mogelijk te ontwikkelen. De ruimte en vrije bewustwording te beleven en vanuit zichzelf, zonder strijd, het besef en persoonlijke motivatie te creëren in zijn of haar aandeel voor ons gezamenlijk bestaan.

Eén van de boodschappen van mijn vader luidt: ‘Sterke economie door ecologie’. Respect voor het natuurlijk evenwicht is daarbij belangrijk. Mijn vervolgboodschap luidt: ‘Sterke samenleving door verbinding en natuurlijk evenwicht van hart en hoofd, van IQ en EQ.’ De kracht van kijken door de ogen van ons hart en laten zien dat we zoveel meer zijn!

Het leven gaat door en de tijden dat zijn wij.

‘Wees wie je wilt zijn’. Werkelijk te zijn wie je bent is soms onze grootste uitdaging.

Volg je het pad der verwachtingen, de verwachting hoe het hoort, de belevenis die al eerder is gevormd door (familie) geschiedenis, of volg je het pad vanuit je verlangens, niet om tegendeel te bewijzen, te leven vanuit authentieke kracht.

Vanuit authentieke kracht te mogen ontdekken is het goed om te er varen dat jij het bent die het verschil kan maken dan afwachten dat het verschil of verandering bij de ander of in dat systeem waar jij afhankelijk van bent gemaakt wordt.

Ontdek jouw eigen kwaliteiten en kijk voorbij de regels, voorbij de bedachte eisen, durf je te laten zien, voorbij aan oude loyaliteit.

Om dat verschil te maken, dat te mogen ontdekken wat het geluk vergroot is soms gewoon: stil zijn.

In deze twee woorden Stil en Zijn ligt zoveel betekenis, stil om voorbij het (niet) weten te mogen horen en zien en Zijn in al zijn puurheid om te mogen ontvangen. Ontvang wijsheid voorbij intelligentie. Is dat niet waar werkelijke educatie in duurzaamheid over gaat.

Het was voor mij een eer hierover te mogen spreken in januari jl. bij de Earth Charter Education Conference in Costa Rica. Prachtige ontmoetingen en veel inspirerende wijsheid mogen ontvangen om met elkaar te mogen doorgeven.

Kijken vanuit je eigen kern, vanuit jezelf – geheel in tegenstelling tot kijken vanaf jezelf – naar het grote geheel, volgens mij zorgt dat voor een ultieme vorm van bevrijding. Vrijheid betekent niet alleen vrij zijn, het betekent vooral het recht om het goede te doen. Het goede voortbrengen met elkaar.

Heleen de Mooij-Lubbers – In Eigen Kracht 

What do you want to do ?

New mail